Właściwości i zastosowanie jarmużu

Nela Radziwanowska - zarabiaj z Duolife

Właściwości i zastosowanie jarmużu

Jarmuż to duża kopalnia substancji wzmacniających oraz leczniczych. Ma naprawdę mnóstwo białka, iż z przeznaczeniem może zmienić mięso. W jarmużu znajdziemy witaminy: A, C, E, K, B1, elementy mineralne takie jak sód, potas, magnez, wapń lub żelazo, więc zalecany jest zwłaszcza dzieciom, osobom starszym oraz rekonwalescentom. Jest też ważnym zarzewiem przeciwutleniaczy oraz związków bioaktywnych. Ma ogromne wartości antynowotworowe, zmniejsza zagrożenie zapadnięcia na nowotwory przewodu pokarmowego oraz płuc.

 

Jarmuż — co to za warzywo?

Jarmuż jest jedną spośród najstarszych form roślin kapustnych. W regionie Morza Śródziemnego uprawiany jest od przeszło 2000 lat. Jest członkiem grupy roślin krzyżowych, znanej z własnej zdolności do rozkwitu w zimniejszych porach roku. Rośliny owe mają skłonności do rozrastania się na wielu rozmaitych kontynentach. Jarmuż niezwykle kojarzy się z wielkimi, ciemnozielonymi, dużymi liśćmi. Mają one kędzierzawe brzegi oraz sztywny układ blaszek o jasnozielonym odcieniu. Jednakże form jarmużu jest mnóstwo.

 

Wartości wzmacniające jarmużu

Surowy jarmuż daje blisko 50 kilokalorii na 100 gramów, tymczasem ugotowany już jedynie 28 kcal. Nie jedynie podaż energii, ponieważ również większość witamin oraz elementów mineralnych podlega obniżeniu o połowę po prawie każdego rodzaju obróbce. W 2012 roku w ramach Polskiego czasopisma naukowego dostępnego na całym świecie ACTA Scientiarum Polonorum Technologia Alimentaria polscy badacze przyznali, iż utraty większości elementów, szczególnie witaminy C, polifenoli oraz beta-karotenu są duże, natomiast zamiarem ich uniknięcia liście należy jeść w postaci surowej bądź w ostateczności po poddaniu blanszowaniu.

 

Jarmuż – wartości antynowotworowe

Jarmuż, identycznie jak brokuły oraz odmienne warzywa kapustne, jest kopalnią sulforafanu – przeciwutleniacza, jaki ma ogromne działanie antynowotworowe. Sulforafan może zabezpieczyć m.in. przed rakiem prostaty, płuc oraz jelita grubego. Jednakże, żeby jarmuż zatrzymał jak najwięcej własnych przeciwnowotworowych wartości, winien być gotowany identycznie jak brokuły, więc na parze poprzez maksimum 3-4 minuty. W innym razie straci własne prozdrowotne działanie. Częste jedzenie jarmużu zmniejsza zagrożenie zachorowań na raka przewodu pokarmowego (jamy ustnej, gardła, przełyku, żołądka, jelita grubego, odbytu) natomiast również raka płuc u byłych palaczy. Może także znamiennie zminimalizować zagrożenie raka gruczołu krokowego oraz pęcherza moczowego. Sulforafan obecny w jarmużu jest także przydatny w konfrontacji z wirusami.

 

Kto winien uważać na jarmuż?

Jarmuż jest zarzewiem goitrogenów, więc związków mogących zmniejszać natężenie jodu w systemie. W konsekwencji dochodzi do schorzeń w syntezie hormonów tarczycowych i przerostu gruczołu tarczowego. Z owego względu warzywo to nie jest polecane osobom z dolegliwościami tarczycy. Szkodliwe oddziaływanie goitrogenów można zmniejszyć przez gotowanie jarmużu bez przykrycia, co doprowadza do ulatniania się tychże związków pod wpływem wysokiej temperatury. W jarmużu są też szczawiany, jakie jedzone w nadmiarze składają się w drogach moczowych oraz w nerkach, skutkując kamicą nerkową.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *